Tímahylki Sjálfstæðisflokksins

Kristín Dýrfjörð skrifar

Aftur til fortíðar – dagsönn reynslusaga

Sturla minn var þriggja og hálfsmánaða þegar ég byrjaði í Fósturskólanum árið 1983. Við þurftum dagmömmu og leituðum að slíkri. Við fundum eina sem sérhæfði sig að virtist í yngstu börnunum, hún var með minnst 4 vagna úti á svölum.

Við fórum í heimsókn og fengum að skoða aðstæður. Hún bjó í íbúð með ágætu gluggalausu holi, stofu og tveimur svefnherbergjum. Ég spurði hvar börnin væru, „jú í stofunni og holinu“ sagði hún mér. Ég horfði í kring um mig, á allar Bing og Gröndal postulínsstytturnar og kristallinn í hillum neðarlega í stássstofunni. Ég sá ekki fyrir mér lítil börn að leik þarna. Ég sá myrkvað holið.

Á þessum tíma var hvískrað um sumar dagmæður, við heyrðum horrorsögur um lyf og drukknar konur. Að velja sér dagmömmu byggðist á trausti. Ég var í nettu sjokki og treysti þessari ekki.

Lilló (eiginmaðurinn) var blaðamaður á Alþýðublaðinu og setti inn auglýsingu. Við fengum frábæra dagmömmu í næsta húsi við þar sem við bjuggum. Sem reyndist okkur öllum vel. Og ég þakkaði mínum sæla fyrir að hafa ekki neyðst til að þiggja plássið hjá þeirri fyrri.

Engin vill upplifa slíka tíma aftur, ekki einu sinni í boði Sjálfstæðisflokksins.

• Facebook
• Pinterest